ХЭРСҮҮЖИХЭЭС ЭМЭЭНЭ


Цаг гэдэг сэмхэн

Худрагаар суун алдарч

Цагаан үс тоолон

Насны хаяа руу дөтөлнө

Чамайгаа би насаар нь

Залуу сайхан байлгах гэж

Тэгээд өөрөө хажууд нь

Тийм л сайхан явах гэж

Хашийн ялдам царайд чинь

Үрчлээ тавиад өнгөрөх

Хорвоогийн зальхай хоногуудаас

Чамайгаа би харамлана

Хоёр биеийнхээ жаргалыг

Балчир шинэхэн эдлэх гэж

Хонгор гэнэхэн сэтгэлээ

Хэрсүүжихээс ч эмээнэ

 

1977.10.9 Дрезден


     
Bookmark and Share