МӨЧЛӨГ ШҮЛЭГ


Од эрхэсийг чандалж манан

Олойр сар шөнөжин жижүүрлэнэ

Ороолж харвах одонд харамсан

Онгон мэлмий нь уснаа дальдчина

1976

*                  *                   *

Шөнийн уртад уйдахгүй гэж

Сайхан зүүд зүүдэлж хонолоо

Зүүдэнд ирсэн шиг жаргалыг

Зүрх надаас нэхэх боллоо

1975

*                  *                   *

Зуурдын учралд цэг хатгаж

Зүрхнээсээ чамайг хасъя гэлээ

Цурмын жаргалаас сэтгэл дайжуулж

Зүүднээсээ даруй хөөе гэлээ

Гэвч

Чамгүйд өнгөрсөн үдийн тасархай

Жил сар шиг уртхан байлаа

1970

*                  *                  *

Анхны болзоонд дэнслэх сэтгэл

Дууны хурдаар яаруу довтолж

Амрагийн бараа үзсэн даруйд

Гэрлийн хугарлаар эргэж зүрхшээнэ

1980


*        *       

Хүү нь эх орноо

Хатуу улаар

Хамаагүй туучиж явна

Харайж наадаж явна

Эх орондоо хайртайдаа

Эрхэлж бардаж явна

Харь газрын хүн

Харин эмээж цэмцийж явна

1972

*              *              *

Өөрт дутсан зоригоо

Чамаас азтай нөхөж

Өөдөөс өгсөн гарын чинь

Халуун алга мэдрэхүй

Орчлонд амьд яваагийн

Баяраар судас булгиж

Одтой тэнгэрийн хаяа

Сэтгэлийн чөлөөнд дайвалзана

1980


     
Bookmark and Share