Чисчүү оодон тэрлэгийнхээ хормойг

Солонготой тань уралдуулж

Цэнхэр ямбуу цамцханаа

Цэцэгтэй тань хамт гандаасан

Насны уяа цэгээхэн тансаг

Намайг дуудах урагхан тал минь

Уулсын хэц түшиж өндийхдээ

Ул хээлэн зоон дээр нь тэнцэрсийм

Амьдралын ээдрээ шиг энхэл зоо нь

Алга шороогүй тэнцрэх ухаан хайрласийм

Таван нас минь тан дээр бий

Талын салхи ч сэвлэгний минь үнэрийг дагуулаагүй

Унахдаа газардсан алганы хээ

Ухаан суугаагүй нялхын минь инээдтэй минь хамт бий

Балчрынхаа төрхийг ч өөртөө үлдээгээгүй

Бага наснаасаа би юу ч авч хоцроогүй ээ!

Гуниггүй багын инээдээ шавхаж өгсөн

Гутрал хорсолгүй тунгалаг нулимсаа юүлж өгсөн

Бүртийх ч толбогүй сэтгэлээ хямгадахаа мэдэлгүй өгсөн

Бүтэн биеэсээ хиргүй бүгдийг талдаа өгсөөн

Тэнгэр ниргэсэн ч талдаа би босоогоороо үлдэнэ

Тэнд хүн чулуу болж таныг манана аа!

Амьдрал үхэл хоёрыг нүүрэлдүүлж

Аз эзийн тавиланд ганц л нүүртэй тал минь

Үхэж гэмээ нь ясаа тавих гэж зүтгэх

Өөдгүй зөрүүд занг надад өгсөн тал минь

Жаргахдаа би инээдээ танд бэлэглэж

Заяаны долоон өнгийг хоолойн чадлаар хашхирнаа

Цуурайнаас нь ахиулж хоосон бүгдийг ухааран

Цурмын жаргалд авталгүй хоолойн хөгийг тааруулнаа

Зовохдоо би нулимсаа тань дээр дуслуулж

Зовхио сөхөж зоон дээр тань дэвхэцнээ

Дүнсгэрхэн талаасаа ухаан нэг сэлбэж

Дөмөн хүлгийнхээ нуруунд чангаас чанга дөрөөлнөө

1984 он