Алга дарам газарmаа хүйг минь дархалж

Алтан хөрс дэлхийтэй ураг барилдах шорооноос

Хүн гэж нэрийдэн хорвоогоос миний өмчилсөн

Хөрзөнгийн халуун бууц - аавын гэрийн буйраас

Удам дамжуулж хайрласан ураг дотно газраас

Унаган өлгий - эх орон эхэлдгийм.

Гурван насны минь хирийг угааж ариулсан шандаас

Гунхах насны минь мөрийг өлгийлж хадгалсан хөрснөөс

Эх орон эхэлдгийм.

Гэр нэвтлэн төөнөх эхийн илчит сэтгэл шиг

Гэрэлт тэнгэрийн өнгөнд ижилсэн шингэх утаанаас

Энэ л утааг таслалгүй өнийн голомт бадраах

Эгэл заяат дээдсийн уужим холч ухаанаас

Эх орон эхэлдгийм.

Энэ орчлонгоос явчихгүй газартаа эргэж хоргодох

Эцгийн унаган хүлгийн туурайн галтай тоосноос

Эе эвийн барилдлага ээжийн цацлын дээжээс

Эх орон эхэлдгийм.

Үр удам дамжуулж дээжлэх энэ ухаанд

Үүрд бидний өлгий эх орон мөнхөрдгийм.

Амьдралын хоёр туйл— жаргал зовлон ээлжлэхүй

Алга шиг энхрий биедээ инээд нулимсыг минь шингээж

Аав ээжийн өмнөөс элгэн цангаа тайлах

Ач буяны өлгий эх орон минь!

1980.8.8